Bij patiënten die een allogene stamceltransplantatie hebben ondergaan, kan het chimerisme bepaald worden. Hierbij wordt bepaald hoeveel procent van de hematopoietische cellen in het bloed van de patiënt van donororigine zijn, ten opzichte van het aantal hematopoietische cellen van gastheer (host) origine (synoniemen patiënt of recipiënt). Dit chimerisme is een maat voor de engraftment van de getransplanteerde stamcellen in de gastheer (acceptor). CD34? (blast) donorchimerisme <80% is prognostisch predictief voor recidief (sensitiviteit 100%, specificiteit 67%), gebaseerd op een zeer beperkte alloHCT populatie (Unnikrishnan et al. Leuk Res. 2018). Een daling van het CD34? (blast) donorchimerisme treedt op voor de vaststelling van het recidief (Unnikrishnan et al. Leuk Res. 2018: mediane tijdsinterval 9 dagen, Thiede et al, Ann Hematol. 2002: mediane tijdsinterval 12-97 dagen).
Blast chimerisme wordt preferentieel op beenmerg bepaald en vereist fenotypische informatie omtrent de diagnostische blastenpopulatie.

Enkel terugbetaling indien voldaan aan de volgende cumul-en diagnoseregels. Indien niet voldaan aan deze regels, wordt de test automatisch buiten nomenclatuur (BN) factuur patient aangerekend.
1) mag niet samen met WBC chimerisme op eenzelfde order: CUMULREGEL ARTIKEL 33bis 3. De verstrekkingen 588814-588825 en 587856-587860 mogen onderling niet worden gecumuleerd.
2) DIAGNOSEREGEL ARTIKEL 33bis 11. De verstrekkingen 588814-588825 en 587856-587860 mogen samen maximaal 6 maal in het eerste jaar follow-up na allogene hematopoïetische stamceltransplantatie en nadien maximaal 4 maal per jaar tot vijf jaar na de transplantatie aan de ZIV worden aangerekend.

Analyse van 202 SNPs d.m.v. NGS (AlloSeq HCT - Care Dx). Het resultaat wordt uitgedrukt in % host chimerisme (HC). De analytische gevoeligheid (LOD) bedraagt 0,10%; de kwantificeringslimiet (LOQ) bedraagt 0,18%. Gebruik van WBC en T-cel chimerisme analyse na allogene stamceltransplantatie volgens de Belgische richtlijnen (A. Delie et al. Acta Clinica Belgica 2020).

Deze methode kan niet gebruikt worden bij identieke tweelingen of bij patiënten post 2de allotransplant indien geen donor DNA (noch donor 1 noch donor 2) ter beschikking is.