Groep A streptokokken (S. pyogenes) veroorzaken verschillende infecties, waarvan huidinfecties en angina tonsillaris de voornaamste zijn. Complicaties van deze infecties zijn glomerulonefritis en acuut (gewrichts)reuma. Deze complicaties kunnen op hun beurt aanleiding geven tot nier- en hartbeschadiging. Een vroegtijdige diagnose, een efficiënte behandeling en monitoring van de patiënt kunnen deze risico's verminderen.

Nogal wat metabolieten van beta-hemolytische streptokokken zijn voor het menselijk lichaam toxines, waartegen antistoffen worden aangemaakt. De klinisch belangrijkste antistofresponsen zijn deze tegen streptolysine O, streptokokken deoxyribonuclease en streptokokken hyaluronidase.
Het opsporen van specifieke antistoffen geeft nuttige informatie over het verloop van de ziekte en de ernst van de infectie. De bepaling van de antistreptolysine O antistoffen (ASLO) wordt het meest gebruikt.

85% van de patiënten met acuut reuma hebben verhoogde ASLO titers.
Om nuttige informatie te bekomen moeten de ASLO titers op verschillende tijdstippen bepaald worden (bv wekelijks). De af- of toename van de titer wijst dan op een al dan niet succesvolle antibiotische behandeling of een persisterende antigenstimulus (ook al zijn de klinische infectietekens verdwenen).

In sommige gevallen van streptokokken infecties, vooral bij huidinfecties, gebeurt het dat er geen titerstijging gevonden wordt. Omdat ook 15% van de patiënten met acuut reuma geen detecteerbaar antistreptolysine O aanmaken, is het soms noodzakelijk om verder te testen (bv anti-streptokokken deoxyribonuclease antistoffen of anti-streptokokken hyaluronidase antistoffen). Een goede evaluatie van streptokokkeninfecties is alleen mogelijk indien deze test na één of twee weken herhaald wordt. De laboratoriumresultaten moeten gecorreleerd worden aan de kliniek om tot een correcte diagnose te komen.

551073 - 551084 B 80 Opsporen van antilichamen van antistreptolysines #(Maximum 1) (Cumulregel 325) (Diagnoseregel 94)
Bron: RIZIV website op 22/03/2026