Hippuurzuur is een metaboliet van tolueen.
40 tot 60% van de totaal ingeademde lucht wordt geabsorbeerd. Ook worden belangrijke hoeveelheden via de huid opgenomen. 20 % van de opgenomen tolueen wordt terug via de luchtwegen uitgescheiden. Slechts minimale hoeveelheden onveranderde tolueen komen in de urine terecht. Het overgrote deel wordt door de lever omgezet tot benzoëzuur en vervolgens geconjugeerd met glycine tot vorming van hippuurzuur. Conjugatie met glucuronzuur werd alleen opgemerkt bij een zeer ernstige blootstelling waarbij de andere metabolisatieroutes gesatureerd zijn. Slechts 1 % wordt door hydroxylatie naar m-, p- en o-cresol omgezet. De halfwaardetijd van hippuurzuur in de urine bedraagt 3 uur na het stopzetten van de blootstelling. Er zijn grote individuele verschillen in opname en eliminatie van tolueen en metabolieten opgemerkt. Na het verloop van 18 uur is de eliminatie volledig.
Hippuurzuur is een normaal bestanddeel in de urine afkomstig van benzoëzuur in de voeding.
Deze achtergrondconcentraties zijn zelden hoger dan 1.5 g/g creatinine. Hierbij is een zeer grote interindividuele variatie opgemerkt. Een blootstelling aan 100 ppm geeft bij benadering een hippuurzuurconcentratie van 2.8 g/g creatinine. Hippuurzuurbepalingen hebben nauwelijks zin bij atmosferische concentraties van tolueen van minder dan 20 ppm, wat overeenkomt met de huidige grenswaarde (TLV-TWA).
Hippuurzuur wordt bepaald met HPLC-DAD