De screeningsbepaling voor diagnosis van thyroidmalfuncties is eerder de bepaling van TSH (thyroid stimulating hormone) dan de bepaling van thyroidhormonen. De TSH secretie wordt gemoduleerd door de concentratie van de vrije thyroidhormonen en is op zijn beurt een indicatie van de algemene status van de circulerende thyroidhormonen. TSH is een betere indicator van hyper- of hypothyroïdie omdat de concentratie vroeger uit het refentie-interval zal liggen dan de vrije thyroïdhormonen.

De bepaling van thyroïdhormonen is geïndiceerd als een bijkomende bepaling wanneer een abnormale TSH concentratie de aanwezigheid van een thyroïdmalfunctie doet vermoeden.
Thyroïdhormonen van diagnostisch belang zijn thyroxine (T4) en triiodothyronine (T3). Deze hormonen zijn bijna volledig gebonden aan transporteiwitten en zijn dus metabool inactief. Een kleine hoeveelheid echter is niet gebonden en metabool actief: het vrije T3 en het vrije T4.

FT4
in het referentie-interval:
-euthyroïd
-endemische goiter door jooddeficiëntie met perifere euthyroïdie
-latente hyperthyroïdie/hypothyroïdie
-geïsoleerde T3 hyperthyroïdie (vroeg stadium van Grave's disease)

gestegen:
-hyperthyroïdie

gedaald:
-hypothyroïdie

546276 - 546280 B 250 Doseren van vrije T4 #(Maximum 1)(Cumulregel 218, 219)
Bron: RIZIV website op 22/03/2026