Glucose is de belangrijkste energiebron van alle cellulaire processen. Glucose uit de voeding wordt omgezet in glycogeen, voor opslag in de lever, of in vetzuren voor opslag in het vetweefsel. De regeling van de glucose-concentratie in het bloed is een gecompliceerd proces waarbij voornamelijk insuline een rol speelt.
De voornaamste oorzaak van hyperglycemie is diabetes mellitus, een deficiëntie in de insulinesecretie, insulinewerking of in beiden. Een groot aantal secundaire factoren zoals pancreatitis, schildklierdysfunctie, nierfalen en leveraandoeningen dragen tevens bij tot hyperglycemie.
Hypoglycemie komt minder frequent. Mogelijke oorzaken zijn o.a. insulinoom en insuline-geïnduceerde hypoglycemie.

Diagnose van diabetes:
Niet nuchtere random glycemie >200 ofwel nuchtere glucemie : >126 ofwel standaard glucosetolerantietest na 2 uur >200. Elk van deze drie criteria, geconfirmeerd door minstens 1 andere, op een andere dag volstaan.

Normoglycemisch : nuchtere glycemie < 110

Impaired Fasting Glucose : nuchtere glycemie >=110 en <= 126

Impaired Glucose tolerance : 75 gr load na 2 uur >=140 en <=200