Het hepatitis B surface antigen (HBsAg), een polypeptide van variabele grootte, is een onderdeel van de buitenste enveloppe van het Hepatitis B virus (HBV). Naast intacte infectieuze HBV partikels, bevat het bloed van geïnfecteerde personen ook kleinere niet-infectieuze 'lege' enveloppe-partikels, die grote aantallen aangemaakt worden en die ook het HBsAg bevatten. Het HBsAg determinant a, waartegen de immuunrespons hoofdzakelijk gericht is, is gemeenschappelijk voor alle HBsAg partikels. Van deze a determinant bestaan verschillende HBsAg subtypes: d, y, w1-w4, r en q. Onder selectieve druk (antivirale therapie of immuunrespons) kan het virus veel verschillende leefbare HBsAg mutanten exprimeren (de zogeheten 'escape mutanten'). Sommige van deze mutanten kunnen ervoor zorgen dat het HBsAg niet meer detecteerbaar is in bepaalde commerciële assays. Deze test echter is in staat om heel wat van deze mutanten op te sporen. De detectie van HBsAg in serum of plasma duidt op een infectie met HBV. HBsAg is de eerste immunologische merker en is meestal al aanwezig dagen tot weken voor het optreden van de klinische symptomen.
Gebruik van de test:
- HBV-infectie diagnostiek.
- Preventie van de transmissie van het HBV via bloedproducten.
- Monitoring van ziekteverloop.
- Nagaan efficiëntie antivirale therapie.
- Neonatale zorgen: preventie transmissie HBV infectie naar de neonaat.

551390 - 551401 B 250 Diagnose en controle van de evolutie van virale hepatitis B door aantonen van HBs antigeen met niet-isotopenmethode #(Maximum 1) (Cumulregel 230, 328)
Bron: RIZIV website op 22/03/2026