Wanneer de aPTT of PT verlengd is kan dit, m.b.v. een mengtest, toegeschreven worden aan een factordeficiëntie of een anti-coagulase (bvb. Lupus anticoagulans). Hierbij wordt 1 deel patiëntplasma gemend met 1 deel normaal plasma. Wanneer het resultaat van de mengtest minstens 50% van het abnormale patiëntresultaat corrigeert kan een factordeficiëntie vermoed worden. Zoniet zal een antistof tot de mogelijke etiologie behoren.

Een 100 % correctie wordt bijna nooit bereikt:
* hoe hoger het percentage correctie na mengen hoe meer kans op factordeficiëntie.
* Wanneer nu na 1u incubatie het percentage correctie terug daalt in vergelijking met onmiddellijke bepaling na mengen, komt het inhibitoreffect tot uiting. Dit wordt mogelijks nog versterkt na 2u incubatie.

Interpretatie mengtest:
<50% correctie; beeld passend bij aanwezigheid van een inhibitor (remmer)
>70% correctie; beeld passend bij factordeficiëntie
50-70% correctie; geen sluitende conclusie mogelijk inhibitor versus factordeficiëntie

554035 - 554046 B 125 Opzoeken van een specifieke, verworven stollingsinhibitor #(Maximum 1) (Diagnoseregel 17)
Bron: RIZIV website op 22/03/2026