Zink is een essentieel sporenelement en komt veelvuldig voor in de natuur. Daarnaast kent zink talrijke toepassingen in de industrie. Het wordt onder meer gebruikt in legeringen, waaronder messing de bekendste is. Onder de vorm van zinkoxide wordt het gebruikt in witte verven en bij de vervaardiging van batterijen. Ook in de dermatologie wordt zinkoxide gebruikt omwille van zijn indrogende en adstringerende eigenschappen.
Overmatige en langdurige blootstelling aan zink, vooral aan oplosbare zinkverbindingen en zinkoxiden, is schadelijk voor de gezondheid en is geassocieerd met gastro-intestinale problemen, duizeligheid, bloedarmoede, stofwisselingsproblemen en schade bij het ongeboren kind.
Bij industriële blootstelling wordt zink voornamelijk opgenomen via inhalatie van zinkoxide dampen. Zink wordt hoofdzakelijk geëxcreteerd via de feces en de urine.