De infectie kan vastgesteld worden door middel van indirecte immunofluorescentietest of ELISA voor het van IgM- en IgG-antistofconcentraties. 
Vroeger werd actuele infectie vastgesteld door detectie van cellulaire immuniteit met de (inmiddels niet meer beschikbare) huidtest (ten aanzien van kattenkrabziekte was reeds in 1946 een huidtestantigeen ontwikkeld dat bestond uit verdunde gesteriliseerde pus uit aangedane lymfklieren. Men nam aan dat (antigeen van) de toen nog onbekende -infectieuze agens in de pus aanwezig was. Intracutane toedoening van het 'kattenkrabantigeen'leidde tot een vertraagd type overgevoeligheidsreactie bij patienten die op dat moment, of ooit eerder, kattenkrabziekte hadden).
Zowel het aantonen van een specifieke humorale immunorespons (IgM, zeer hoge titers IgG of IgG/IgM-stijging in gepaard serum), als detectie van het agens met PCR zijn gevoeliger diagnostische methoden.

552016 - 552020 B 250 Opzoeken van infectieuze agentia met een immunologische techniek #(Maximum 3)(Cumulregel 323)
Bron: RIZIV website op 22/03/2026