Met deze PCR techniek worden genherschikkingen opgespoord in de genen die coderen voor de T-cel receptor beta (TcR-B) en gamma (TcR-G) eiwitten aanwezig bij T-lymfocyten.
Tijdens het uitrijpingsproces van T-cellen treedt op genomisch niveau een herschikking van het DNA op waarbij in iedere T-cel unieke stukjes DNA worden gevormd die zullen instaan voor de specifieke T-cel receptor eiwitten van deze T-cel.
Deze unieke stukjes DNA karakteriseren dus elke T-cel.
Met behulp van deze PCR-techniek kan het onderscheid gemaakt worden tussen een 'normale' polyclonale T-cel populatie (gekenmerkt door de aanwezigheid van verschillende PCR-producten) en een clonale T-cel populatie (gekenmerkt door de aanwezigheid van één of twee specifieke PCR-producten).

Op deze wijze kan clonaliteit aangetoond worden in > 95% van de clonale lymfocyten proliferaties aanwezig bij T-PLL, T-LGLL, PTCL NOS (vroegere PTCL-U), nTFHL-AI (vroegere AITL) en ALCL (Brüggeman et al., Leukemia 2007).
Clonale populaties worden ook teruggevonden bij alle andere T-cel lymfoma's of leukemiën zoals MF/SS en T-ALL/LBL maar eveneens bij T-cel proliferaties veroorzaakt door bijvoorbeeld een virale infectie of andere oorzaak (reactionele clonale populaties waarvan de betekenis niet duidelijk is (T-CUS)).
Daarnaast worden soms ook cross-lineage genherschikkingen gezien (Report of the BIOMED-2 Concerted Action BHM4-CT98-3936 in Leukemia 2007, volume 21, issue 2 pag 201-237).

De aanwezigheid van een clonale populatie met herschikte T-cel receptor genen is dus wel suggestief voor, maar niet synoniem aan de aanwezigheid van een maligne T-cel proces.
Resultaten dienen daarom steeds geïnterpreteerd te worden samen met klinische gegevens en pathologie en/of immunofenotypische resultaten.